Jodie Picoult urodziła się 19 maja 1966 r. w Nowym Jorku. Pierwszą powieść („The Lobster Which Misunderstood”) napisała mając zaledwie 5 lat. Studiowała na Uniwersytecie w Princeton, ale tytuł magistra uzyskała na Harvard University. Po ukończeniu studiów podejmowała się różnych zajęć, m.in. edycji tekstu, a także nauczania angielskiego w szkole. Wiele jej książek zyskało status bestsellerów. W 2003 r. za całokształt twórczości została laureatką nagrody New England Book.

Twórczość Picoult wyróżnia się wnikliwością psychologiczną i zdolnością do ukazywania kilku punktów widzenia jednego problemu. Autorka z niezwykłą empatią opisuje tematy trudne – od choroby i śmierci, po sprawiedliwość, wiarę czy kwestie tożsamości. Każda z jej powieści to próba zrozumienia człowieka w sytuacji granicznej. Czy to w „Bez mojej zgody”, „W naszym domu”, czy „Czarownicach z Salem Falls” – Picoult zmusza czytelnika, by sam rozstrzygnął, czym jest dobro, a czym egoizm, i czy można naprawdę zrozumieć drugiego człowieka.

Nie dziwi więc, że jej proza stała się inspiracją dla filmowców. Najsłynniejszą adaptacją pozostaje dramat „Bez mojej zgody” („My Sister’s Keeper”, 2009) z Cameron Diaz i Abigail Breslin w rolach głównych – film, który wiernie oddaje emocjonalny ciężar książki. Wcześniej powstały także adaptacje „W imię miłości” („The Pact”, 2002), „Cała prawda” (’Plain Truth”, 2004) oraz „Dziesiąty krąg” („The Tenth Circle”, 2008) w formie filmów telewizyjnych. W 2011 r. przeniesiono na ekran „Czarownice z Salem Falls” („Salem Falls”, 2011), a wiele innych tytułów wciąż czeka na ekranizację. Picoult sama przyznaje, że jej historie często mają filmową strukturę – dynamiczną, z mocnym zwrotem akcji i emocjonalnym punktem kulminacyjnym.

Jodi Picoult pozostaje jedną z tych autorek, które potrafią mówić o trudnych sprawach z czułością i odwagą. Jej książki czyta się nie tylko dla fabuły, ale dla pytań, które zostają długo po ostatniej stronie. Bywa też i tak, że budzą kontrowersje. I może właśnie dlatego zarówno widzowie, jak i czytelnicy, wciąż wracają do jej opowieści – bo każda z nich jest lustrem, w którym możemy dostrzec samych siebie.

Źródło: Filmiks

Zdjęcie główne: Jodie Picoult (2013 r.)
Fot. Lauren Gerson / LBJ Library (public domain)
Źródło: https://www.flickr.com/photos/archivesnews/8579744353