Brigitte Bardot, francuska gwiazda filmowa i symbol światowego kina, odeszła w wieku 91 lat, pozostawiając po sobie bogaty dorobek artystyczny i kulturowy. Informacja o jej śmierci 28 grudnia 2025 roku została potwierdzona przez Fundację Brigitte Bardot oraz agencję AFP.
Bardot urodziła się 28 września 1934 roku w Paryżu. Zaczynała jako modelka, szybko stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy francuskiej mody i kina. W kinie debiutowała w 1952 roku niewielką rolą w komedii „Wioska w Normandii” („Le trou normand”). Przełom w jej karierze nastąpił w połowie lat 50. XX wieku, kiedy to jej zmysłowa obecność na ekranie uczyniła ją międzynarodową ikoną kobiecości i symbolem nowej fali w filmie europejskim. Po odejściu z aktorstwa w 1973 roku poświęciła się działalności na rzecz praw zwierząt, zakładając swoją fundację, która stała się jednym z najważniejszych głosów w walce o ich ochronę.
Bardot zagrała w około pięćdziesięciu filmach, z których wiele stało się klasyką kina. Najbardziej znana jest jej rola w filmie Rogera Vadima „I Bóg stworzył kobietę” („Et Dieu… créa la femme”, 1956), który wyniósł ją do międzynarodowej sławy i uczynił symbolem seksualnej rewolucji lat 50. i 60. XX wieku. Wystąpiła także w dramacie sądowym „Prawda” („La vérité”, 1960) czy komedii „Droga Brigitte” („Dear Brigitte”, 1965). W 1967 roku została nominowana do nagrody BAFTA za rolę w filmie „Viva Maria!” (1965). W kolejnych dekadach występowała zarówno we francuskich, jak i w międzynarodowych produkcjach, prezentując wszechstronność aktorską – od dramatów po komedie. Ostatnim filmem, w którym wystąpiła był „Bardzo ładna i bardzo wesoła historia Colinota Trousse-Chemise” (’L’histoire très bonne et très joyeuse de Colinot Trousse-Chemise”, 1973). Jej obecność na ekranie inspirowała kolejne pokolenia aktorek i reżyserów, a wiele scen z jej udziałem przeszło do historii kina.
W trakcie kariery Bardot pojawiła się również w produkcjach będących adaptacjami literackimi. W „Pogardzie” („Le mépris”, 1963), opartym na powieści Alberto Moravia, wcieliła się w rolę Camille Javal. „Czy chciałby pan ze mną zatańczyć?” („Come Dance with Me!”, 1959) oparto na powieści „The Blonde Died Dancing” autorstwa Kelley Roos, w którym młoda Bardot wciela się w główną postać Virginie. Kolejną adaptacją jest „Czarująca idiotka” („Une Ravissante Idiote”, 1964), komedia szpiegowska na podstawie powieści Charlesa Exbrayata, w której Bardot współgra z międzynarodową obsadą. Nie tylko kino współczesne – także inne ekranizacje, choć rzadziej omawiane, podkreślają literackie korzenie niektórych projektów, w które była zaangażowana.
Brigitte Bardot pozostaje jedną z tych postaci, których wpływ na kino i kulturę XX wieku będzie pamiętany jeszcze przez długie lata.
Źródło: People. Zdjęcia: Brigitte Bardot, kadry z filmów (od góry): „Na wypadek nieszczęścia” (reż. Claude Autant-Lara, 1958), „Prawda” (reż. Henri-Georges Clouzot, 1960), „Viva Maria!” (reż. Louis Malle, 1965) – materiały prasowe.