„Ostatnia sesja w Paryżu” to błyskotliwy kryminał psychologiczny, w którym napięcie miesza się z groteską, a rozwiązanie tajemnicy staje się intrygującą grą i konfrontacją bohaterki z samą sobą… Film z Jodie Foster w roli głównej zadebiutował w kinach 20 marca. Z okazji tej premiery przygotowaliśmy dla Was konkurs, w którym do wygrania są podwójne zaproszenia na „Ostatnią sesję w Paryżu” do kin sieci Cinema City.
Lilian (laureatka Oscara Jodie Foster) jest cenioną psychiatrą prowadzącą własną praktykę w Paryżu. Jej uporządkowany świat zaczyna się rozpadać po nagłej śmierci wieloletniej pacjentki. Czy było to samobójstwo, morderstwo, a może tragiczna pomyłka lekarska? Dręczona wątpliwościami i poczuciem winy Lilian rozpoczyna prywatne śledztwo, wciągając w nie byłego męża (Daniel Auteuil).
„Ostatnia sesja w Paryżu” to filmowe zaproszenie do zajrzenia pod fasadę profesjonalizmu, seans obowiązkowy dla każdego, kto ceni kino nieoczywiste i psychologicznie gęste. – Marta Mizińska
Konkurs Filmiks.pl – wygraj e-zaproszenie na film „Ostatnia sesja w Paryżu”
Z okazji premiery filmu „Ostatnia sesja w Paryżu”, we współpracy z Best Film, przygotowaliśmy dla Was konkurs. Do rozdania mamy 5 podwójnych zaproszeń (w postaci kodów) na ten film do kin sieci Cinema City. Konkurs trwa do 27 marca 2026 r. (włącznie), a kody (podlegające wymianie na bilety) są do wykorzystania w terminie do 2 kwietnia 2026 r.
Nagrody to:
1 podwójne zaproszenie – konkurs na stronie Filmiks.pl
2 podwójne zaproszenia – konkurs na Facebooku
2 podwójne zaproszenia – konkurs na Instagramie
Aby wziąć udział odpowiedz w komentarzu pod tym wpisem, w maksymalnie 5 zdaniach, na pytanie:
Co wydaje Ci się najbardziej interesujące w „Ostatniej sesji w Paryżu”: psychologia, tajemnica, relacje między bohaterami czy coś zupełnie innego?
Regulamin konkursu znajdziesz poniżej. Sprawdź warunki udziału oraz zasady konkursów na naszym Facebooku i Instagramie. Możesz wziąć udział we wszystkich, zwiększając swoje szanse na wygraną!
Regulamin konkursu
- Organizatorem konkursu jest serwis Filmiks.pl.
- Konkurs prowadzony jest równolegle na: stronie Filmiks.pl, profilu Filmiks na Facebooku oraz Instagramie.
- Konkurs nie jest w żaden sposób sponsorowany, wspierany ani administrowany przez serwisy Facebook ani Instagram.
- Czas trwania konkursu: od 23 marca 2026 r. do 27 marca 2026 r. (włącznie).
- Nagrodami są kody (podlegające wymianie na bilety) na film „Ostatnia sesja w Paryżu” do kin sieci Cinema City (zgodnie z repertuarem kina), do wykorzystania w terminie do 2 kwietnia 2026 r.
- Każdy uczestnik może zgłosić tylko jedną odpowiedź konkursową na danej platformie (strona / Facebook / Instagram).
- Każdy uczestnik może zostać laureatem tylko jednej nagrody, niezależnie od liczby zgłoszeń oraz platformy, na której bierze udział w konkursie.
- Uczestnik musi mieć ukończone 18 lat oraz mieszkać na terenie Polski. W konkursie nie mogą brać udziału redaktorzy serwisu Filmiks.pl
- Pytanie konkursowe brzmi: Co wydaje Ci się najbardziej interesujące w „Ostatniej sesji w Paryżu”: psychologia, tajemnica, relacje między bohaterami czy coś zupełnie innego?
- Warunkiem udziału w konkursie na stronie jest zamieszczenie odpowiedzi na pytanie (w maksymalnie 5 zdaniach) w komentarzu pod wpisem konkursowym i podanie swojego adresu e-mail.
- Warunkiem udziału w konkursie na Facebooku jest: zaobserwowanie profilu Filmiks, polubienie posta konkursowego i udostępnienie go publicznie na swoim profilu, zamieszczenie w komentarzu pod postem konkursowym odpowiedzi na pytanie (w maksymalnie 5 zdaniach).
- Warunkiem udziału w konkursie na Instagramie jest: zaobserwowanie profilu Filmiks, polubienie posta konkursowego, zamieszczenie w komentarzu pod postem konkursowym odpowiedzi na pytanie (w maksymalnie 5 zdaniach).
- Zwycięzcy zostaną wyłonieni przez organizatora na podstawie jakości i oryginalności odpowiedzi.
- Zwycięzcy konkursu zostaną poinformowani o wygranej w ciągu 1 dnia od zakończenia konkursu drogą prywatnej wiadomości (e-mail lub wiadomość prywatna w serwisie Facebook / Instagram), w zależności od miejsca udziału w konkursie. Wyniki nie będą publikowane publicznie.
- Zwycięzcy są zobowiązani do odpowiedzi na informację o wygranej w ciągu 1 dnia od otrzymania wiadomości o wygranej. W przeciwnym razie nagroda przypada innej osobie.
- Decyzja o wygranej jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie.
- Dane osobowe będą wykorzystane wyłącznie do realizacji wysyłki nagrody i nie będą przetwarzane w innych celach.
- Organizator nie ponosi odpowiedzialności za podanie przez uczestnika nieprawidłowych lub niekompletnych danych kontaktowych lub adresowych.
- Organizator zastrzega sobie prawo do wprowadzenia zmian w regulaminie w przypadku wystąpienia ważnych przyczyn technicznych lub organizacyjnych.
Informację o konkursie znajdziecie także na: fajnekonkursy.pl
Dziękujemy za udział w konkursie. Wiadomość o wygranej została wysłana do zwycięzcy na podany adres email. Prosimy o sprawdzenie skrzynki pocztowej, także folderu spam. Zachęcamy do udziału w kolejnych konkursach.
Najbardziej interesuje mnie to, co dzieje się między psychologią a tajemnicą czyli moment, w którym bohaterka zaczyna wątpić nie tylko w innych, ale i w siebie. Fascynuje mnie, jak kolejne odkrycia zmieniają jej spojrzenie na rzeczywistość i odsłaniają, jak łatwo można pomylić prawdę z własnymi lękami. Relacje wydają się tu kruche i niejednoznaczne, balansujące między zaufaniem a manipulacją. Czuję, że to historia, w której napięcie nie krzyczy, tylko powoli narasta pod powierzchnią. I właśnie takie opowieści zostają w głowie najdłużej.
Najbardziej intryguje mnie w „Ostatniej sesji w Paryżu” sama idea „sesji” jako momentu zatrzymania – jakby bohaterowie na chwilę wychodzili z życia i mogli zobaczyć siebie z boku. To nie jest tylko historia o relacjach czy tajemnicy, ale o tym, co zostaje niewypowiedziane i niedokończone. Ciekawi mnie napięcie między tym, kim jesteśmy naprawdę, a tym, jak chcemy zostać zapamiętani. Paryż działa tu trochę jak lustro – piękne, ale bezlitosne. Mam wrażenie, że to opowieść bardziej o ostatnich szansach niż o samych wydarzeniach.
Najbardziej ciekawi mnie psychologia bohaterów i to, co tak naprawdę siedzi im w głowie. Lubię takie historie, gdzie dużo dzieje się między wierszami, a nie wszystko jest podane wprost. Relacje między postaciami wydają się tu trochę skomplikowane i przez to bardziej prawdziwe. Do tego dochodzi nuta tajemnicy, która trzyma w napięciu. Mam wrażenie, że to film, który zostaje w głowie na dłużej.
Najbardziej interesujące w „Ostatniej sesji w Paryżu” wydaje mi się to,
że myślałam o tym dziś rano, by zabrać mojego partnera na ten film, po czym wpadłam na niniejszy konkurs! hahaha 🙂
Zaciekawiła mnie tematyka (jako że sama studiuję psychologię) oraz udział Jodie Foster i pierwsze wrażenie jakim emanują kadry na zdjęciach.
Szczerze mówiąc, nie wiem o nim wiele więcej, ponieważ wolę pozostawić sobie jak największe pole do zostania zaskoczoną i bycia w pełni pochłoniętą odkrywaniem i przeżywaniem fabuły w całości w tu i teraz.
Najbardziej interesujące są relacje między bohaterami i ich psychologiczna głębia w Ostatnie tango w Paryżu. To właśnie napięcie między postaciami buduje całą intensywność historii. Tajemnica też odgrywa ważną rolę, bo wiele emocji pozostaje niewypowiedzianych. Dzięki temu film jest niejednoznaczny i skłania do interpretacji.
Najbardziej interesująca w „Ostatniej sesji w Paryżu” jest dla mnie tajemnica.
Film umiejętnie buduje napięcie wokół śmierci pacjentki – czy to naprawdę samobójstwo, czy coś więcej?
Jednocześnie świetnie pokazuje, jak ta zagadka wciąga bohaterkę w wir wątpliwości i podejrzeń.
Relacje między postaciami dodają emocjonalnej głębi, ale to właśnie niepewność i twisty trzymają w napięciu do końca.
Całość ogląda się jak elegancki thriller psychologiczny.
Najbardziej interesująca w „Ostatniej sesji w Paryżu” jest dla mnie psychologia głównej bohaterki. Jodie Foster gra psychiatrkę, która całe życie utrzymywała profesjonalny dystans do cudzych traum, a teraz sama zaczyna się rozpadać pod wpływem śmierci pacjentki i własnych wątpliwości. To fascynujące obserwować, jak jej racjonalny umysł walczy z emocjami i poczuciem winy. Tajemnica i relacje są ważne, ale to właśnie ten wewnętrzny proces czyni film wyjątkowym. Całość zostawia po sobie dużo do myślenia.
Najbardziej interesujące jest to, jak Jodie Foster (mistrzyni grania postaci inteligentnych, ale wewnętrznie pękniętych) będzie nawigowała między tym, co jest realnym zagrożeniem, a co projekcją jej własnych lęków. Liczę też na wprowadzenie groteski do kryminału, ponieważ to genialny zabieg. Sprawia, że tajemnica nie jest tylko „ciężka”, ale staje się wręcz absurdalna. To sprawia, że jako widzowie czujemy się niepewnie – nie wiemy, czy powinniśmy się bać, czy śmiać, a to napięcie jest najbardziej uzależniające.
Najbardziej interesuje mnie zobaczyć, jak mój zawód zostanie pokazany w tym filmie.
Jestem ciekawa, jak oddana będzie relacja terapeutyczna – to zaciekawienie drugim człowiekiem, ale też granica między tym, co słyszysz, a tym, co naprawdę się wydarzyło. Co było prawdą, a co tylko dobrze opowiedzianą historią.
Mam wrażenie, że ten film nie jest o jednej sesji, tylko o tym, co zostaje w głowie później – te wszystkie „a może…”, „a jeśli przeoczyłam coś ważnego?”. I to jest dla mnie najbardziej niepokojące. I dlatego najbardziej chcę to zobaczyć.
Paryż w filmie zawsze obiecuje coś więcej niż fabułę, obiecuje nastrój, który zostaje pod skórą jeszcze długo po seansie. Już dla samego miasta chce zobaczyć światła odbijające się w Sekwanie, przypadkowe rozmowy w kawiarniach, cisza ulic o świcie. Czuję, że ten film może być jak spacer bez celu, trochę melancholijny, trochę romantyczny, pełen drobnych obserwacji. Jestem zwyczajnie ciekawa, jak Paryż zostanie tu zagrany, czy będzie czuły, czy zdystansowany, czy może zupełnie nieoczywisty. Bo czasem to właśnie miasto opowiada najciekawszą historię.
Najbardziej fascynuje mnie to, co dzieje się między słowami – napięcie ukryte w spojrzeniach, niedopowiedzeniach i chwilach ciszy, które często mówią więcej niż dialogi. „Ostatnia sesja w Paryżu” widzę jako emocjonalny pojedynek, gdzie psychologia miesza się z grą pozorów, a każdy bohater nosi własną, skrzętnie skrywaną prawdę. Tajemnica nie jest tu tylko zagadką do rozwiązania, ale lustrem, w którym odbijają się lęki i pragnienia postaci. Najbardziej intrygują mnie relacje – kruche, niejednoznaczne, balansujące na granicy zaufania i manipulacji. To właśnie ta subtelna, niemal niewidzialna warstwa historii sprawia, że zostaje ona w głowie na długo po zakończeniu.
Najbardziej interesuje mnie tu psychologia postaci i napięcie budowane przez ich relacje. To, co niewypowiedziane, wydaje się ważniejsze niż fakty. Tajemnica tylko to wzmacnia, tworząc klimat niepewności i zmuszając do własnych interpretacji, staje się tylko tłem dla głębszej analizy ludzkich wyborów i motywacji.
W filmie Ostatnia sesja w Paryżu najbardziej interesujący wydaje się motyw odkrywania prawdy krok po kroku. Historia skupia się na tym, jak bohaterka grana przez Jodie Foster próbuje zrozumieć, co naprawdę się wydarzyło. Ciekawe jest to, że każda kolejna informacja zmienia jej spojrzenie na sytuację. Film pokazuje, jak łatwo można się pomylić w ocenie innych ludzi. Chętnie bym go zobaczyła, żeby samemu przekonać się, jak rozwija się ta historia.