TOP

Naprawdę warto wybrać się na „Wielką Warszawską” do kina. To film uczciwy, emocjonalny, świetnie zagrany i doskonale zrealizowany. Kino rozrywkowe w najlepszym wydaniu: z pazurem, sercem i bohaterami, o których chce się pamiętać.

„Cichą noc…” polecić można widzom lubiącym zrelaksować się (choć nie wiem, czy w przypadku horroru to na pewno właściwe słowo) przy nie do końca mądrych filmach. Może ona stanowić alternatywę dla dzieł wysokiego lotu i chwilową odskocznię od nich.

Najnowszy film Milaniego, okrzyknięty przez włoskich krytyków komedią roku, odsłania mniej znane oblicze la dolce vita. Kameralne i autentyczne, kino Milaniego może stanowić świąteczną propozycję dla widzów, którzy poszukują historii z prawdziwymi emocjami.

„Rufus” zabiera najmłodszych w barwną podróż. To opowieść o małym wężu, który panicznie boi się wody, i o strachu, którego nie da się pokonać inaczej niż znajdując w sobie odwagę do postawienia pierwszego, choćby bardzo niepewnego kroku.

Film hipnotyczny wizualnie, nastrojowy, z kilkoma mocnymi pomysłami. Jako horror jednak rozczarowuje, jako dramat religijny nie porusza, jako reinterpretacja apokryfu pozostaje ostrożny i zachowawczy. Piękny w formie, lecz niepełny w treści.

Film Lynne Ramsay to coś więcej niż studium depresji poporodowej. Sam problem bohaterki to zresztą coś znacznie więcej niż depresja poporodowa, co łatwo stwierdzić nawet bez specjalistycznej wiedzy z zakresu psychiatrii.

W poczekalni życia pozagrobowego sprzedawcy kuszą całą gamą możliwości spędzenia życia po śmierci. Możesz wybrać dowolny pakiet – o ile zrobisz to w ciągu siedmiu dni. „Eternity. Wybieram ciebie” to przewrotna historia o miłości, która musi zmierzyć się z… wiecznością.