Jak wrócić do domu, jeśli dom przestał istnieć – nie jako miejsce, ale jako stan ducha? Historia Odyseusza od tysięcy lat pozostaje jedną z najważniejszych opowieści o powrocie, stracie i próbie odnalezienia własnej tożsamości.

Czy legendom można zaufać? Zwykle czynią one bohaterów szlachetniejszymi niż byli naprawdę. Michael Sarnoski w swoim najnowszym filmie bezlitośnie rozprawia się z jednym z najpopularniejszych folkowych bohaterów.

Wśród morza rubasznych komedii i wzruszających dramatów o gasnących namiętnościach, najnowsza propozycja Olivii Wilde stara się połączyć te gatunki w spójną całość.

„Werdykt” kreuje nową rzeczywistość, w której nieżyjący już oskarżony dostał kredyt zaufania i możliwość ponownego spojrzenia na całą sprawę. Nie da się zaprzeczyć: jest to dość nietuzinkowy pomysł na film. Ale czy udany?

Z pozoru fabuła ma wszystko, co potrzeba: rasową bohaterkę kina akcji, błyskotliwe spiski przeciwko mafiosom i piękne widoki tropikalnych wysp. Niestety, brakuje jej duszy i oryginalności.

Przy spojrzeniu na całość obrazu, niestety, najbliżej do konkluzji, że nie jest to najbardziej udany film (choć da się wyróżnić naprawdę sprawnie wykonane aspekty). Niemniej jednak widać w nim serce i chęć opowiedzenia emocjonalnej, wciągającej historii.

Czy „Wierzymy ci” wprowadza coś nowego do świata kinematografii? Niespecjalnie. Niemniej jednak jest to bardzo sprawnie zrealizowany obraz, który porusza wciąż aktualne tematy molestowania w rodzinie.

Najnowszy film Maggie Gyllenhaal ma w sobie wszystko – potwory, gangsterzy, detektywi i emancypantki funkcjonują w ramach jednej intrygi, dodatkowo okraszonej romansem i popisami tanecznymi. Jedynym, czego brakuje tej ambitnej historii jest spójność.