Autorzy próbują zmieścić w jednym tomie tak wiele wątków, że pod koniec czytelnik przestaje mieć pewność, o czym właściwie jest ta książka. Odpowiedź brzmi: o wszystkim naraz. I niestety, to nie jest komplement.
Aktor, reżyser i producent, który przeszedł drogę od gwiazdy filmów sensacyjnych i widowisk historycznych po twórcę filmów wywołujących globalne dyskusje. Niezależnie od ocen, jego filmy nie pozostają obojętne ani krytykom, ani widzom.
Są przedmioty, których lepiej nie wnosić do domu. Stare lustro trafia w ręce kolejnej rodziny i staje się zalążkiem nowej, lecz w gruncie rzeczy tej samej historii. Dziecięcy wierszyk, modlitwa i dom, w którym coś nie daje o sobie zapomnieć – oto najnowsza „Obecność”.
„Shy” jest książką wymagającą, ale jednocześnie niezwykle sugestywną. Forma pełni tu równie ważną rolę co treść. To dzięki niej lektura nabiera intensywności i pozwala czytelnikowi zbliżyć się do wewnętrznych przeżyć bohatera.
„Dom dobry” to film ważny – nie tylko ze względu na poruszaną tematykę, ale także przyjętą formę. Jest trudny, bolesny, szczególnie dla kobiet, ale warto go obejrzeć nawet wtedy, gdy nie jest się fanem kina Smarzowskiego.
W ciągu zaledwie kilku lat stał się jednym z najbardziej cenionych aktorów młodego pokolenia. Jego nazwisko regularnie pojawia się przy ambitnych i wysokobudżetowych produkcjach, a role, które wybiera charakteryzują się ogromnym potencjałem komercyjnym.
„Pies 51” sprawia wrażenie historii napisanej bardziej przez wczesną wersję ChatGPT, niż przez twórców z autorskim pomysłem. Fabuła wygląda tak, jakby wygenerowano ją z kilku haseł i dołączonej listy referencji: „Raport mniejszości”, „Blade Runner”, „Ludzkie dzieci”.
Należy do grona najbardziej cenionych brytyjskich aktorów swojego pokolenia. Jego kariera łączy kino autorskie, wysokobudżetowe produkcje oraz ambitne adaptacje literatury – od klasyki XIX wieku po współczesne powieści.
Dramat Fleifela może tęgo widzem wstrząsnąć. O losach migrantów niby mówi się sporo, ale moc ekranu jest nie do przecenienia – nieraz dopiero obrazy filmowe pozwalają Europejczykom zdać sobie sprawę z realiów życia na co dzień całkowicie im obcego.
El-Hai obnaża złudzenie, że zło da się ujarzmić nauką. Nie tłumaczy, jak raz na zawsze zabezpieczyć świat przed faszyzmem. Zamiast recept prezentuje niewygodny wniosek: granica między „nimi” a „nami” jest znacznie cieńsza, niż chcielibyśmy wierzyć.
