Z muzyką we krwi (Wysokie i niskie tony)
Dwaj mężczyźni, dwa światy, jedna pasja. Złocone sale koncertowe zderzają się z prowincjonalną orkiestrą dętą, gdy choroba uznanego dyrygenta zmusza go do poszukiwania brata, o istnieniu którego nie wiedział.
RECENZJE
Czytaj więcej
O zwierzętach, które jeździły koleją (Szybcy i sprytni)
Młodsi widzowie powinni być rozbawieni i zaangażowani w przygodę bohaterów, a starsi prawdopodobnie docenią scenariusz, pomysł i efekty graficzne. Dodatkowo szybka akcja filmu sprawia, że raczej nie sposób się na nim nudzić.
Czołgiem przez piekło (Niemiecki czołgista na froncie wschodnim. Dziennik dowódcy)
Wartościowy dokument historyczny, nie pisany dla celów propagandowych. Relacjom z walk frontowych towarzyszą szczere refleksje na wiele tematów. Trwoga o własne życie idzie w parze z poczuciem misji do spełnienia w imię narodowoscjalistycznych ideałów.
Kto się czubi, ten się gubi* (Zwierzogród 2)
Karotka nadal chce zbawiać świat, a Nick udaje, że nic go nie rusza. „Zwierzogród 2” pokazuje ich takimi, jakich pamiętamy z poprzedniej części. Tym razem jednak największym wyzwaniem z jakim się mierzą okazuje się… szczera rozmowa.
Starość to stan umysłu (Stara wariatka)
Nie jest to zdecydowanie łatwy film, który można obejrzeć po ciężkim dniu w pracy jako forma relaksu. „Stara wariatka” wymaga uwagi i skupienia, by zrozumieć pojawiające się zależności.
Pomieszanie z poplątaniem (Potwór z Florencji. Śledztwo w sprawie seryjnego mordercy)
Autorzy próbują zmieścić w jednym tomie tak wiele wątków, że pod koniec czytelnik przestaje mieć pewność, o czym właściwie jest ta książka. Odpowiedź brzmi: o wszystkim naraz. I niestety, to nie jest komplement.
Strachy na raty (Obecność 4: Ostatnie namaszczenie)
Są przedmioty, których lepiej nie wnosić do domu. Stare lustro trafia w ręce kolejnej rodziny i staje się zalążkiem nowej, lecz w gruncie rzeczy tej samej historii. Dziecięcy wierszyk, modlitwa i dom, w którym coś nie daje o sobie zapomnieć – oto najnowsza „Obecność”.
Między ciszą a krzykiem (Shy)
„Shy” jest książką wymagającą, ale jednocześnie niezwykle sugestywną. Forma pełni tu równie ważną rolę co treść. To dzięki niej lektura nabiera intensywności i pozwala czytelnikowi zbliżyć się do wewnętrznych przeżyć bohatera.
W ukryciu (Dom dobry)
„Dom dobry” to film ważny – nie tylko ze względu na poruszaną tematykę, ale także przyjętą formę. Jest trudny, bolesny, szczególnie dla kobiet, ale warto go obejrzeć nawet wtedy, gdy nie jest się fanem kina Smarzowskiego.
Déjà vu (Pies 51)
„Pies 51” sprawia wrażenie historii napisanej bardziej przez wczesną wersję ChatGPT, niż przez twórców z autorskim pomysłem. Fabuła wygląda tak, jakby wygenerowano ją z kilku haseł i dołączonej listy referencji: „Raport mniejszości”, „Blade Runner”, „Ludzkie dzieci”.