Czym jest dla Ciebie „normalne życie?” (W tym kraju nie ma dobrych mężczyzn)
Odważny zbiór patchworkowych elementów, które składają się na niełatwą afgańską rzeczywistość 2001 roku, tuż przed wkroczeniem talibów do Afganistanu.
Odważny zbiór patchworkowych elementów, które składają się na niełatwą afgańską rzeczywistość 2001 roku, tuż przed wkroczeniem talibów do Afganistanu.
Czy można zrobić ciekawy i trzymający w napięciu film o pogodzie i meteorologu, którego jedynym zadaniem jest przewidzenie idealnego, wąskiego okienka na lądowanie największego desantu wojskowego w historii? Można.
Aby stworzyć przerażającą opowieść, nie potrzeba ciemnego lasu, opuszczonego budynku czy potwora czającego się w cieniu. W końcu nie od dzisiaj wiadomo, że największe zło potrafi czyhać w człowieku.
Herzi już od pierwszych scen, z wyczuciem wprawnego obserwatora, rozrzuca drobne poszlaki i nakreśla dwa światy, pomiędzy którymi przyjdzie nam nieustannie krążyć.
Postacie z mrocznego wymiaru zamieniają życie głównej bohaterki w dramat. Dramatem jest też niestety poziom filmu.
Farhadi jest zbyt dobrym reżyserem, żeby potrzebować cudzego języka. Szkoda, że w „Historiach równoległych” nie znalazł własnego.
Film zapewne ma ambicje być wysokich lotów dziełem horrorystyczno-erotyczno-komediowym z moralnym przesłaniem, reżyserce i scenarzystce Jane Schoenbrun jednak się to nie udaje.
„Ktoś całkiem obcy” Brandta Andersena zabiera nas do Syrii, a dokładniej do Aleppo ogarniętego wojną. I robi to z dużą siłą.
Niedoskonali bohaterowie ratujący swój niedoskonały świat wzbudzają w odbiorcy sympatię, zachęcającą do kibicowania im w ofiarnej walce z bestiami.
Von Spreckelsen fascynuje właśnie dlatego, że nie potrafimy do końca zrozumieć jego obsesji. Możemy jedynie obserwować człowieka próbującego ochronić własną ideę przed światem.