Drugi tom książki „Chopin. Biografia” to dzieło, które nie tylko dorównuje pierwszej części, ale w pewnych aspektach ją pogłębia. Walker prowadzi czytelnika przez ostatnie lata życia kompozytora z wyczuciem i empatią, ukazując zarówno jego artystyczne spełnienie, jak i narastające problemy zdrowotne oraz złożone relacje z otoczeniem.
Susan Napier w biografii „Miyazaki. Świat w animacji” szuka powiązań między kolejnymi tytułami w portfolio mistrza anime, nierzadko sięgając do jego trudnych doświadczeń i nieprzepracowanych traum z dzieciństwa.
Czy „Wierzymy ci” wprowadza coś nowego do świata kinematografii? Niespecjalnie. Niemniej jednak jest to bardzo sprawnie zrealizowany obraz, który porusza wciąż aktualne tematy molestowania w rodzinie.
Ładny obrazek pustych i zakłamanych związków. Uosobienie nic nieznaczących słów. Wszystko by się pokazać, by utrzymać sztuczną kreację. Żywe trupy, zachowujące pozory życia. Jak niewiele trzeba by się ten twór rozsypał.
Ann-Helén Laestadius, której rodzice należeli do społeczności Saamów, świetnie zna ich wszystkie bolączki i potrafi o nich pisać. To, że sama doświadczyła ksenofobii ze strony Szwedów, czyni jej pierwszą powieść dla dorosłych, niezwykle sugestywną i wiarygodną.
Reżyser sięga tu po formę bliższą widowisku, nie rezygnując jednak z tego, co zawsze było w jego kinie najważniejsze: niejednoznacznych bohaterów, napięć między ideą a rzeczywistością i historii, w których dociekliwy widz znajdzie drugie dno.
Film inspirowany jest prawdziwą historią sprzed kilkunastu lat, kiedy to dopalacze – wówczas legalne – seryjnie zabijały młodych ludzi. O sprawie trąbiły media, interweniował sam premier. Był to początek delegalizacji dopalaczy w Polsce.
Jeśli ktoś spodziewa się erotycznego, dusznego dramatu w stylu Bertolucciego, wyjdzie z kina zdziwiony. Jeśli jednak szuka gęstego, chłodnego thrillera psychologicznego (z fantastycznymi francuskimi wnętrzami!), będzie zachwycony.
To film przede wszystkim dla widzów, którzy lubią nieprzewidywalne historie i otwarte interpretacje. Może też zainteresować tych, którzy chcą zetknąć się z inną kulturą i spojrzeniem na rzeczywistość.
Najnowszy film Maggie Gyllenhaal ma w sobie wszystko – potwory, gangsterzy, detektywi i emancypantki funkcjonują w ramach jednej intrygi, dodatkowo okraszonej romansem i popisami tanecznymi. Jedynym, czego brakuje tej ambitnej historii jest spójność.
